Monografia jest wynikiem wieloletnich badań Autora, analiz i refleksji nad szkłem konstrukcyjnym. Materiałem, który choć znany jest od dawna, dopiero w ostatnich dekadach odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu architektury. Dzięki swej przezierności szkło jest praktycznie jedynym materiałem budowlanym, który pozwala na maksymalne wykorzystanie naturalnego światła w budynkach, co doskonale wpisuje się w nowoczesne trendy architektoniczne i urbanistyczne, zmierzające do zacierania granic między wnętrzem budynku a otaczającą go przestrzenią.

Niniejsza monografia jest próbą usystematyzowania dotychczasowej wiedzy na temat szkła konstrukcyjnego. Holistycznie przedstawia zarówno właściwości tego materiału, jak i specyficzne zasady projektowania konstrukcji szklanych.